Το μεγαλύτερο site ενημέρωσης της Ρόδου

Οι αποφάσεις της νέας χρονιάς

Παραμονή Πρωτοχρονιάς και οι λίστες με τις αποφάσεις και τους στόχους για τη νέα χρονιά, είτε γραπτά είτε μέσα στο μυαλό μας, ετοιμάζονται.

Θα χάσω 10 κιλά. Θα σταματήσω το κάπνισμα. Θα τρώω υγιεινά. Θα πάω γυμναστήριο. Θα κάνω αποταμίευση. Θα έχω το σπίτι τακτοποιημένο όλο το χρόνο. Θα ελέγχω το θυμό μου. Θα έχω μεγαλύτερη κοινωνική ζωή. Θα πετάω ότι δεν μου χρειάζεται. Θα είμαι συνεπής στις επαγγελματικές υποχρεώσεις μου. Θα πιστεύω περισσότερο στον εαυτό μου. Δεν θα λέω συνέχεια ναι. Θα διαβάζω πολλά βιβλία. Και η λίστα συνεχίζεται………

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΦΗΝΕΙ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΜΑΣ. ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΕΣ ΜΟΝΟ ΗΜΕΡΕΣ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ ΜΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΙΣΤΩΝΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΤΙΣ ΤΗΡΗΣΟΥΜΕ.

Συνήθως κάθε Πρωτοχρονιά και όχι μόνο, όπως και κάθε πρώτη του μήνα, κάθε Δευτέρα, στην αρχή του καλοκαιριού, μετά το τέλος γιορτών, δεσμευόμαστε σε ένα στόχο που θεωρείται για εμάς σημαντικός. Είναι μία ευκαιρία για μία νέα αρχή, που όμως δεν είναι αρκετή για να γίνουν πράξη σημαντικές αλλαγές στην ζωή του καθενός από εμάς.

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ

Όταν παίρνουμε συνήθως τέτοιες αποφάσεις σε χρονικές στιγμές όπως την πρώτη ημέρα του χρόνου, στοχεύουμε στην αλλαγή της συμπεριφοράς μας και όχι τόσο στην αλλαγή της στάσης μας απέναντι στην συμπεριφορά μας. Όμως το τι πιστεύουμε, το πώς νιώθουμε και το τι σκεπτόμαστε για πρόσωπα και καταστάσεις είναι το κίνητρο που θα κατευθύνει σε πολύ μεγάλο βαμό το πώς τελικά θα συμπεριφερθούμε. Επομένως για να πετύχουμε μία οποιαδήποτε αλλαγή στον τρόπο που συμπεριφερόμαστε δεν αρκεί μόνο να υπαγορεύσουμε στον εαυτό μας να το κάνει, αλλά και να δουλέψουμε μαζί του, ώστε να θέλει και να αποδεχτεί πραγματικά αυτή την αλλαγή και αυτό που αυτή η αλλαγή θα επιφέρει στη ζωή του.

Πολύ συχνά οραματιζόμαστε μία αλλαγή αλλά για κάποιους λόγους δεν την θέλουμε πραγματικά. Και όσο και εάν ακούγεται παράδοξο, συμβαίνει. Για παράδειγμα μπορεί να στοχεύουμε να αποκτήσουμε λεφτά και όσο και να προσπαθούμε να μην μπορούμε να οργανωθούμε στη δουλειά  μας, με αποτέλεσμα να μη τα καταφέρνουμε. Απορούμε για το πώς είναι δυνατόν να σαμποτάρουμε οι ίδιοι την επίδοση μας. Αρκετές φορές όμως ο στόχος αυτός, μπορεί να επιφέρει τέτοιες αλλαγές στη ζωή μας, όπως πολύ δουλειά, λίγες ώρες με την οικογένεια, που χωρίς να το παραδεχόμαστε στον εαυτό μας, δεν τις θέλουμε. Υπάρχουν γυναίκες που μετά από ψυχοθεραπευτικές συνεδρίες κατάλαβαν ότι ένας από τους λόγους που δεν φρόντιζαν τον εαυτό τους ήταν για να μην είναι ελκυστικές και ως εκ τούτου να αποτελούν απειλή για τον γάμο τους. Το ερώτημα που πρέπει να κάνουμε στον εαυτό μας είναι ΤΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΣΗΜΑΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ.

Αρκετές φορές εξιδανικεύουμε πράγματα και καστάσεις. Για παράδειγμα μπορεί να πιστεύουμε ότι το να εκπληρώσουμε ένα στόχο μας, να χάσουμε κιλά ή να κάνουμε ταξίδια θα μας δώσει και την ευτυχία που ζητάμε. Υπάρχει όμως σοβαρή περίπτωση η ευτυχία για εμάς να μην κρύβεται σε αυτόν τον στόχο, που αρκετά συχνά είναι δοσμένος από τους άλλους και όχι από εμάς τους ίδιους.

Επίσης αρκετές φορές οι άνθρωποι προσανατολίζονται σε μελλοντικά σχέδια και ξεχνάνε να ζήσουν το παρόν. Περιμένουν ότι η εκπλήρωση μελλοντικών γεγονότων θα τους δώσει αυτό που ζητάνε. Λένε συχνά ‘όταν θα χάσω τα κιλά’, ‘όταν θα πάω ταξίδι’, ‘όταν θα τακτοποιήσω τα χρέη μου’, ‘όταν θα παντρευτώ’, ‘όταν θα κάνω παιδί’, ‘θα είμαι ευτυχισμένος’. Και επειδή περιμένουν από το μέλλον, δεν επενδύουν στο εδώ και τώρα. Το παρόν χρησιμοποιείται απλά ως βάση σχεδίων, προγραμμάτων και ονείρων για την μελλοντική ευτυχία. Και φυσικά έρχεται μετά η απογοήτευση καθώς τα γεγονότα έχουν εξιδανικευτεί τόσο πολύ που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Για παράδειγμα ‘δεν πέρασα και τόσο καλά στο ταξίδι που προγραμμάτιζα’ ή ‘εντάξει, πήρα πτυχίο, και τώρα τι γίνεται’. Επιπλέον ένας βασικότατος λόγος γι αυτή την απογοήτευση, είναι ότι δεν μαθαίνουμε ποτέ να ζούμε το παρόν, καθώς και όταν το μέλλον γίνει παρόν, θα μπούμε σε διαδικασία να ετοιμάσουμε καινούργιες μελλοντικές λίστες. Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι ΝΑ ΖΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ.

Μπορούμε να μάθουμε να αποδεχόμαστε τον εαυτό μας, ακόμη και εάν δεν καταφέρνει να μοιάσει στην ιδανική εικόνα που έχουμε πλάσει για εκείνον. Ίσως να χρειαστεί να αναθεωρήσουμε τις προσδοκίες και τα αυστηρά κριτήρια που του έχουμε βάλει και να χωρέσουμε φωνές που να λένε ότι ‘αγαπάω τον εαυτό μου όπως είναι’, ακόμη και με τα παραπάνω κιλά, και με τα λάθη και τις αποτυχίες μου.

Τέλος δεν πρέπει να ξεχνάμε πως κάθε αλλαγή είναι αποσταθεροποίηση από ένα γνωστό τρόπο συμπεριφοράς, και επιφέρει αναστάτωση και ανασφάλεια. Χρειάζεται χρόνος για να περάσουμε σε ένα νέο τρόπο ζωής, ακόμη και όταν πρόκειται για μία θετική αλλαγή στη ζωή μας.

Το παιδί μου δεν τα πάει καλά στο σχολείο. Τι φταίει;

Μία από τις μεγαλύτερες ανησυχίες των γονιών είναι η επίδοση των παιδιών τους στο σχολείο. Συχνά λένε ‘είναι έξυπνος αλλά δε διαβάζει’, ‘είναι τεμπέλης, το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το κομπιούτερ και η τηλεόραση’ ή ‘τον παρασύρουν οι φίλοι’. Έχουν δοκιμάσει τα πάντα, από απειλές, τιμωρίες και στερήσεις, μέχρι ξύλο και παρακάλια και βρίσκονται σε απόγνωση.

Σε όλες σχεδόν τις κοινωνίες το άγχος των γονιών για να τα πηγαίνουν καλά τα παιδιά τους στο σχολείο είναι μεγάλο, αλλά στην ελληνική κοινωνία είναι ακόμη μεγαλύτερο. Όλες οι έρευνες δείχνουν ότι οι Έλληνες επιθυμούν να σπουδάσουν τα παιδιά τους με όποιο κόστος και τίμημα. Εξάλλου η Ελλάδα παραμένει μία από τις χώρες που έχει τους περισσότερους πτυχιούχους πανεπιστημίων. Όμως ειδικά στη σημερινή εποχή που περισσότερο από ποτέ είναι απαραίτητη η μόρφωση και η εξειδίκευση ανεξαρτήτου επαγγέλματος, τα φαινόμενα σχολικής αποτυχίας,  άρνησης και εγκατάλειψης του σχολείου ακόμη και στην υποχρεωτική εκπαίδευση ολοένα και πληθαίνουν.